به وبلاگ سودابه خوش آمدید

لب من در غزلش هر گه و گاهست هنوز
دل من در طلبش در ره و راهست هنوز
شب هجران نگهم سوی مه رویش بود
نگهم لیک کنون بر مه و ماهست هنوز
بندگی کردم و هیچ از دل او نستاندم
که به پهنای دلم او شه و شاهست هنوز
تا که هر خرمن دل را به نگاهش سوزد
دل من زآن همه شب چون که و کاهست هنوز
یوسف از قعر چه عشق برون آمد باز
دل من در غم او در چه و چاهست هنوز